Sklep Fotograficzny Accord Foto

kompakty cyfrowe  lustrzanki cyfrowe  obiektywy  konwertery  lampy bdz?yskowe  karty pamidz?ci-czytniki  filtry  torby-plecaki  akumulatory-dz?adowarki  statywy  dz?rodki czystodz?ci  dekle-osdz?ony  akcesoria

  Strona główna  | O firmie | Nasze referencje | Regulamin | Gwarancja | Reklamacje | Zwroty | Przesyłki | Kontakt
Szukaj
 BF i FF cz.3 - wnioski praktycznePoniedziałek, 28 marca 2011

Trzecia część artykułu o problemach z celnością systemu AF w lustrzankach cyfrowych przeznaczona jest dla tych, którzy nie byli w stanie przebrnąć przez teoretyczne zawiłości problemu opisywanego w poprzednich częściach lub pomimo przeczytania całości w dalszym ciągu nie wiedzą, co praktycznie należy zrobić w przypadku stwierdzenia takiego problemu.

 

Potraktujmy więc tę część jako swego rodzaju podsumowanie tematu przedstawione w kilku prostych punktach:

 

  • Błąd FF/BF polega na ostrzeniu przed lub za punktem ustawienia ostrości. Oznacza to, że przy FF ostre będą obiekty położone nieco przed punktem, na którym ustawiamy ostrość, zaś przy BF – obiekty położone za tym punktem. Problem jest szczególnie widoczny przy robieniu zdjęć z bardzo małej odległości, dla obiektywów o długiej ogniskowej (np. 300 mm),  oraz przy dużych otworach przesłony (obiektywy z przesłoną f/2,8 i jaśniejsze) ponieważ wtedy - jak pamiętamy - głębia ostrości jest najmniejsza i ewentualne błędy ustawienia ostrości są bardziej widoczne. Popularne obiektywy o ogniskowej 18-50 mm lub podobne i przesłonie  f/3,5-5,6, ze względu na dużą głębię ostrości, są znacznie mniej wrażliwe na tego typu problemy.

  • Za błąd FF/BF odpowiadają w równym stopniu obiektyw, jak też korpus. Ewentualne błędy korpusu i obiektywu mogą się sumować, jeśli mają one przesunięcie ostrzenia w tym samym kierunku (np. do przodu) lub odejmować czyli wzajemnie znosić - przy przesunięciu przeciwnym (np. obiektyw do przodu, a korpus do tyłu). Dla przejrzystości zebrałem wszystkie możliwe przypadki w formie tabelarycznej. Przy prawidłowej kalibracji korpusu i obiektywu błąd nie występuje i wszystko działa prawidłowo.

 

 

Korpus

Obiektyw

Razem

OK

OK

OK

BF

OK

BF

BF

BF

duży BF

BF

FF

OK

FF

OK

FF

FF

BF

OK

FF

FF

duży FF

 

 

 

  • Kontrolę prawidłowości działania systemu AF można wykonać najprościej na tablicy testowej. Zgodnie z normami producentów uznaje się, że autofocus działa poprawnie, jeśli punkt zerowy na tablicy znajduje się zawsze w obszarze głębi ostrości. Za prawidłowe uznamy więc przykładowe rozkłady strefy dobrej ostrości: od +10 do -20 lub od +15 do -10. Klienci często przykładają nadmierną wagę do idealnej symetrii głębi ostrości, oczekując zawsze wyniku w stylu od +10 do -10. W praktyce pewna asymetria występuje zawsze, co dla zdjęć w warunkach rzeczywistych nie ma żadnego znaczenia ze względu na występującą wtedy znacznie większą GO niż przy zdjęciach testowych.

    Zdjęcia poniżej przedstawiają wyniki prawidłowe (strefę najlepszej ostrości zaznaczono na zielono):

 

 

  

 

 

         zaś kolejne błąd FF i BF:

 

 

 

 

 

 

  • Jeśli w czasie wykonywania zdjęć tablicy testowej stwierdziłeś wyraźne przesunięcie ostrości jak na dwóch ostatnich zdjęciach, które potwierdza się także w warunkach rzeczywistych, spróbuj dobrać do swojego korpusu metodą kolejnych prób najlepiej współpracujący z nim obiektyw. Jeśli nie ma takiej możliwości należy dokonać odpowiedniej kalibracji w serwisie. Jeśli zależy Ci na uzyskaniu jak najlepszych wyników postępuj zawsze wg następującej zasady:
    - oddaj w pierwszej kolejności do serwisu producenta korpus w celu sprawdzenia i ewentualnego skorygowania systemu AF;
    - skalibrowany korpus wyślij razem z obiektywem do serwisu producenta obiektywu z prośbą o dopasowanie obiektywu do korpusu;
    - jeżeli korpus i obiektyw są tego samego producenta, wysyłasz je oczywiście tylko raz z prośbą o sprawdzenie najpierw korpusu, a następnie dopasowanie do niego obiektywu.

  • Obiektywy kitowe sprzedawane przez producentów wraz z korpusami podlegają procedurze dobierania ich do korpusu - jest to tzw. parowanie. Jeśli przykładowo korpus wykazuje przesunięcie autofocusa do tyłu, otrzymuje on do kompletu obiektyw z tendencją przeciwną (przesunięcie do przodu), co powoduje wzajemne znoszenie się błędu i ostrzenie kompletu w punkt. Mówimy tu oczywiście o niewielkich odchyleniach mieszczących się w granicach tolerancji, a nie o grubym błędzie systemu AF spowodowanym usterką. Klient kupując taki komplet obserwuje dobrą pracę obiektywu i nabiera przekonania o idealnym skalibrowaniu swego korpusu, co niestety nie zawsze jest faktem. Problemy zaczynają się przy zakupie kolejnego obiektywu, szczególnie jeśli jest to obiektyw jasny, na przykład 50 mm f/1,4. Bywa, że kolejne testowane w czasie zakupu egzemplarze wykazują to samo przesunięcie ostrości, co wyraźnie wskazuje na błąd korpusu, a Klient uparcie twierdzi, że jego korpus działa prawidłowo, zaś wszystkie testowane obiektywy mają błąd AF. Jeśli zdecydowanie nie chce wysłać korpusu do serwisu w celu sprawdzenia i kalibracji, pozostaje metoda poszukiwania takiego egzemplarza obiektywu, który mając błąd przeciwny skoryguje przesunięcie strefy ostrości jakie wnosi korpus.

  • Fotografowane obiekty rzeczywiste są w odróżnieniu od tablic testowych niemal zawsze trójwymiarowe. Jeśli błąd ostrzenia AF jest niewielki, w praktyce trudno go najczęściej dostrzec. Lekkie przesunięcie strefy ostrości do tyłu (mały BF) jest nawet często przyjmowane przez fotografów z zadowoleniem, gdyż zachowując ostrość pierwszego planu uzyskujemy wtedy lepszą ostrość tła. Biorąc to pod uwagę należy pamiętać, że o ostatecznej decyzji wymiany obiektywu lub odsyłaniu sprzętu do kalibracji w serwisie powinny decydować faktycznie wykonane zdjęcia, a nie wyłącznie analiza tablicy testowej.

  • Celność systemu AF ulega znacznemu pogorszeniu przy słabym oświetleniu, przy fotografowaniu elementów o małym kontraście oraz przy oświetleniu żarowym i podobnych. Z tego względu wszystkie zdjęcia próbne (tablicy testowej i pozostałe) najlepiej wykonywać przy dobrym oświetleniu naturalnym.
  • Obiektywy zmiennoogniskowe (np. 17-50; 70-300; 18-270 itd.) ze względu na cechy konstrukcyjne wykazują prawie zawsze najlepszą jakość obrazu przy najkrótszej ogniskowej. Występujące nieznaczne pogorszenie ostrości na tzw. długim końcu obiektywu nie jest więc oznaką jego uszkodzenia, lecz zjawiskiem całkowicie naturalnym.

 

 

 

 

Część 1 i 2 tego artykułu znajdziesz tutaj:  BF i FF cz.1  i    BF i FF cz.2.

Czytaj także: Jak działa autofocus aparatu? oraz

Jak testujemy obiektywy w ramach Programu Bezpieczne Zakupy?

 

 

Wiesław Kasprzyk

www.accord-foto.pl

biuro@accord-foto.pl

 

marzec 2011

 

 

Czytaj pozostałe informacje Dla dociekliwych.

 


do góry Wróć na górę strony

Wszystkie znaki towarowe i nazwy firm zostały użyte jedynie w celu informacyjnym. Zawartość 'Accord Foto' stanowi zaproszenie do składania ofert. design i adaptacja:    | www.kcpr.pl